search
top
Currently Browsing: Dzieła sztuki

„Madonna z dzieciątkiem na tronie”

Obraz pod tytułem „Madonna z dzieciątkiem na tronie” namalował Rogier van der Weyden. Był on sławnym malarzem flamandzkim. Został on oficjalnym malarzem Brukseli. Urodził się w Tournai około tysiąc cztery setnego roku, zmarł zaś w Brukseli w tysiąc czterysta sześćdziesiątym piątym roku. Dzieł „Madonna z dzieciątkiem na tronie” pochodzi z lat tysiąc czterysta trzydzieści dwa – tysiąc czterysta trzydzieści pięć. Obecnie znajduje się w zbiorach kolekcji Thyssen – Boremisza w Madrycie. W centrum obrazu znajduje się tytułowa Madonna z dzieciątkiem. Ubrana jest w błękitne szaty i złotą zdobioną koronę która dzierży na głowie. Ma odsłonięta jedną z piersi gdyż karmi ona małego Jezusa Chrystusa. Dzieciątko Jezus o dziwo nie jest ukazane w akcie. Ma na sobie czerwoną sukienkę. Postacie układem i miejscem przypominają trochę rzeźbę. Ustawione są we wnęce nad którą rozciąga się zdobiony gotycki portyk. W kolorystyce obrazu widać jeszcze wpływy malarstwa średniowiecznego. Na namalowanych rzeźbieniach widać postacie świętych ale tez sceny religijne takie jak „zwiastowanie” czy też „ukrzyżowanie”.

„Złożenie do grobu”

Dzieło pod tytułem „Złożenie do grobu” namalował Hans Burykmair starszy. Był on niemieckim malarzem i rytownikiem. Przejął on wraz z Albrechtem Durerem renesansowe koncepcje włoskiej sztuki. Artysta ten urodził się w Ałguście w tysiąc czterysta siedemdziesiątym pierwszym roku, zmarł zaś w tysiąc pięćset trzydziestym pierwszym roku w swym rodzinnym mieście. Obraz pochodzi z roku tysiąc pięćset dziewiętnastego. Znajduje się w Madrycie w zbiorach kolekcji Thyssen – Bornemisza. Na obrazie znajduje się sześć postaci. Trzech mężczyzn niesie na białej tkaninie martwego Jezusa Chrystusa. Sam Jezus ukazany jest w pół akcie. Czwarty z mężczyzn załamuje ręce do niebios. Nad głową Jezusa zaś stoi pochylona Maryja. Cały pochód zmierza do wykutego w górze grobowca. Kompozycja jest dynamiczna, otwarta i rytmiczna. Draperie sztywne zaznaczone mocnym czarnym kolorem, wydają się nienaturalne. Stroje z różnych epok mieszają się ze sobą. Światłocień bardzo wyraźny. Barwy intensywne w czystych odcieniach, nie rozbielane.

„Ruiny baszty zamkowej w Ojcowie”

Dzieło pod tytułem „Ruiny baszty zamkowej w Ojcowie” stworzył polski malarz Wojciech Gerson. Artysta ten urodził się w Warszawie w roku tysiąc osiemset trzydziestym pierwszym roku, zmarł zaś w roku tysiąc dziewięćset pierwszym w swym rodzinnym mieście. Obraz pochodzi z roku tysiąc osiemset pięćdziesiątego. Namalowany został w technice olejnej na tekturze. Jest dość małych wymiarów. Mierzy dokładnie czterdzieści centymetrów, pięć milimetrów na trzydzieści centymetrów. Obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie. Obraz przedstawia tytułowe ruiny baszty. Kompozycja jest otwarta i statyczna. Barwy bardzo ciepłe dużo tu oranży i żółcieni oraz brązów. Gama barwna więc jest wąska. Plama ostra wyraźnie zaznaczona. Światłocień dość silny. Światło pada z boku jest ono realne. Nie uchwycone na planie obrazu. Na pierwszym planie znajduje się drzewo na drugim zaś boczna ściana baszty na trzecim tylna ściana. Dzieło to wywołuje jakiś nieokreślony niepokój i smutek. Nastrojem przypomina obrazy epoki romantyzmu. Przygnębiający nastrój pogłębiają odlatujące ptaki. Kolorystyka typowo jesienna. Obraz choć skromny to jednak wywołuje w widzu wiele odczuć.

„Popas czumaków przed karczmą”

Obraz pod tytułem „Popas czumaków przed karczmą ” namalował artysta Józef Brandt. Urodził się w Szczebrzeszynie w roku tysiąc osiemset czterdziestym pierwszym, zmarł zaś w tysiąc dziewięćset czternastym w Radomiu. Praca ta wykonana jest w technice olejnej na płótnie. Pochodzi z roku tysiąc osiemset sześćdziesiątego piątego. Jest dość małych wymiarów. Mierzy trzydzieści dziewięć centymetrów na pięćdziesiąt sześć centymetrów. Znajduje się w zbiorach Muzeum Okręgowego w Tarnowie. Jest w ciepłej tonacji. Scena zdaje się być o poranku lub o zachodzie słońca. Źródło światła naturalne i ciepłe. Kompozycja otwarta. Bardzo dużo postaci r maści. W centrum obrazu znajduje się wóz z sianem zaprzężony w woła. Przed wołem stoi koń ,a na ziemi leży źrebak. Kolo wozu gromadzą się ludzie. Są rozbici na różne grupki. Owy wóz stoi przed domen z słomianą strzecha. Obraz choć mały jest bardzo szczegółowy, artysta musiał mieć naprawdę wielkie zdolności. Światłocień jest wyraźnie zaznaczony. Widać duży kunszt artysty nawet przy tworzeniu zwierząt widać że zagłębił się on w anatomię gdyż widać poszczególne napięte mięśnie.

Next Entries »

top