search
top

„W szynku”

Obraz pod tytułem „W szynku ” namalowany został przez Aleksandra Kotsisa. Artysta ten urodził się Ludwinowie koło Krakowa w roku tysiąc osiemset trzydziestym szóstym, zmarł zaś w Podgórze w roku tysiąc osiemset siedemdziesiątym siódmym. Dzieło to pochodzi z około roku tysiąc osiemset siedemdziesiątego. Namalowane technika olejna na kartonie. Jest małych wymiarów. Mierzy dokładnie trzydzieści dziewięć centymetrów i pięć milimetrów na pięćdziesiąt centymetrów. Znajduje się obecnie w zbiorze Galerii Obrazów w Lwowie. Jest to bardzo ciemna scenką. Widzimy na niej wnętrze szynku. Mężczyzna ledwo się trzyma na krześle. Koło niego stoi kobieta z załamanymi rękami obok niej stoi zaś mała dziewczynka. Przytula się do jej ręki. W jej oczach wyraźnie widać strach. Na podłodze pomieszczenia widzimy potłuczoną butelkę co może wskazywać że przed chwilą odbyła się tu jakaś awantura lub bójka. Gama barw bardzo wąska. Głównie brązy i czerń oraz ciemna żółć. Te kolory nadają dziełu jeszcze bardziej przytłaczający charakter. Z zegara w rogu obrazu możemy sądzić że jest właśnie druga w nocy.

Lara Croft: Tomb Raider

Gra, w której zdobywało się zapomniane zakątki Ziemi w ciele uzdolnionej fizycznie Lary Croft, była szokiem dla świata komputerowego. Nie było wcześniej takiej gry – w pełni trójwymiarowej, interakcyjnej oraz grywanej. Cały świat oszalał na jej punkcie, a jej wizerunek pojawiał się na okładkach gazet. W filmie o nieco zmienionym tytule w rolę niepodległej Lary Croft wcieliła się Angelina Jolie i wielu uważa, że był to krok jak najbardziej w porządku. Jolie idealnie wręcz pasowała do obrazu Lary – wysportowana, seksowna, wielkie oczy, usta. Po prostu ideał. Film wchodząc do kin narobił trochę zamieszania i ambiwalentnych odczuć. Jednym podobała się nowa forma przygód Lary, innym nie. Fabuła filmu nie była specjalnie skomplikowana – chodziło o pewne znalezisko, które dzielna Angelina musiała odnaleźć, będąc jednocześnie ściganą przez złą organizację. Film zawierające wysublimowane efekty specjalnie był całkiem dobry – nie było w nim przesady w żadnym kierunku. Fabuła została zawiązana całkiem zgrabnie, nie było w niej przekombinowania, tak samo jak z wyżej wymienionymi efektami. Jednak film szybko wyparował z ust i słuch po nim zaginął. Kontynuacja była udana, ale tylko jak na kontynuację. W skali jeden do dziesięciu film zasługuje na uczciwą siódemkę. Nic wielkiego, ani wielkiej porażki.

„Pustka (Stare gniazdo)”

Dzieło pod tytułem „Pustka „(Stare gniazdo) namalował Ferdynand Ruszczyc. Artysta ten urodził się w tysiąc osiemset siedemdziesiątym roku w Bohdanowie,zmarł zaś w tysiąc dziewięćset trzydziestym szóstym roku w swym ojczystym mieście. Dzieło to pochodzi z roku tysiąc dziewięćset pierwszego. Jest namalowane w technice olejnej na płótnie. Jest dość dużych rozmiarów. Mierzy osiemdziesiąt dziewięć centymetrów na sto dwanaście centymetrów. Znajduje się w zbiorach Litewskiego Muzeum Sztuki w Wilnie. Jest to piękny pejzaż. Widzimy na mim polę z domem w centrum. Plama jest kładziona bardzo wyraźnie i szybki obraz jest niezwykle dynamiczny. Chmury się kłębią a drzewa uginają od wiatru. Pociągnięcia pędzla są bardzo ekspresyjne. Dom wydaje się opuszczony na co wskazuje nam tytuł jak i podtytuł. Kolory są lekko przygaszone co daje efekt pochmurnego dnia. Obraz choć prosty jest bardzo piękny szczególnie kolorystycznie. Nie jest przeznaczony do oglądania z bliska. Efekt dzieła najlepiej ogląda się z daleka.

Architektura w sztuce gotyckiej

W architekturze gotyckiej kościół stracił swoje bezwzględne panowanie. Wiąże się to ze stopniowym wzrostem siły i znaczenia władzy świeckiej. Obok kościołów powstawały teraz ratusze, pomieszczenia dla cechów wytwarzających rozmaite produkty, hale targowe, domy mieszkalne i fortyfikacje, często z zamkami, które wznoszono także poza miastami. Bezpieczeństwo i trwałość kościołów zapewniał system filarowo-żebrowy. Z gotyckich filarów wybiegają u szczytu ceglane lub kamienne łuki zwane żebrami, łączące się z sobą po przekątnej. Każda czwórka filarów powiązana jest u góry na krzyż. Krzyż utworzony z owych żeber daje nazwę gotyckiemu sklepieniu krzyżowo-żebrowemu. Katedry gotyckie były niezwykle wysokie. Aby nie runęły, zabezpieczano je systemem łuków odporowych i skarp. O trwałości katedr decydował szkielet złożony z filarów i żeber. Stosowano już dużo większe okna, ostre na końcach, przez co wnętrza były znacznie jaśniejsze. Okna wypełniano maswerkiem-koronka ceglaną lub kamienną. Maswerk pojawiał się również nad głównym portalem kościoła, przypominała rozwinięty kwiat, czyli rozetę. Łuk ostry to nowość w sztuce gotyckiej. Cudowną ozdobą gotyckiego kościoła były witraże wprawiane w okna, przedstawiały postacie świętych. Miejsca nad portalami wypełniano wimpergami, a elementy pionowe przedłużano ku górze o ozdobne pinakle.

„Złożenie do grobu”

Dzieło pod tytułem „Złożenie do grobu” namalował Hans Burykmair starszy. Był on niemieckim malarzem i rytownikiem. Przejął on wraz z Albrechtem Durerem renesansowe koncepcje włoskiej sztuki. Artysta ten urodził się w Ałguście w tysiąc czterysta siedemdziesiątym pierwszym roku, zmarł zaś w tysiąc pięćset trzydziestym pierwszym roku w swym rodzinnym mieście. Obraz pochodzi z roku tysiąc pięćset dziewiętnastego. Znajduje się w Madrycie w zbiorach kolekcji Thyssen – Bornemisza. Na obrazie znajduje się sześć postaci. Trzech mężczyzn niesie na białej tkaninie martwego Jezusa Chrystusa. Sam Jezus ukazany jest w pół akcie. Czwarty z mężczyzn załamuje ręce do niebios. Nad głową Jezusa zaś stoi pochylona Maryja. Cały pochód zmierza do wykutego w górze grobowca. Kompozycja jest dynamiczna, otwarta i rytmiczna. Draperie sztywne zaznaczone mocnym czarnym kolorem, wydają się nienaturalne. Stroje z różnych epok mieszają się ze sobą. Światłocień bardzo wyraźny. Barwy intensywne w czystych odcieniach, nie rozbielane.

« Previous Entries Next Entries »

top