search
top

Rzeźba w epoce gotyku

Rzeźba gotycka związana jest przede wszystkim z kościołem. Dostrzec ja można we wnętrzach świątyń, w uskokach portali. Figury apostołów, rozmaitych świętych i osób związanych z dziejami kościoła stoją szeregami wzdłuż bocznych zewnętrznych ścian katedr. Postacie te są coraz bardziej naturalne i swobodne w postawach i gestach. Coraz częściej artyści gotyccy rzeźbili wizerunki osób świeckich, uwzględniając ich charakterystyczne cechy. Mowa tu o realizmie sztuki gotyckiej. W dobie gotyku rozwijała się zarówno rzeźba kamienna jak i drewniana, malowana wielobarwnie(polichromowana). Spotkac można również wspaniałe dzieła wyklepane z blachy srebrnej, pozłoconej(„Popiersie świetego Zygmunta). Ołtarze należą do najbardziej skomplikowanych dzieł rzeźbiarskich tej epoki. Ma on zwykle kształt jak gdyby szafy, na którą składa się zagłębiona część centralna oraz para lub dwie pary skrzydeł. Wyróżniamy tryptyk, pentaptyk i poliptyk. W części środkowej mieści się zwykle kompozycja rzeźbiarska, a na skrzydłach kompozycje płaskorzeźbne lub malowane. W rzeźbach i malowidłach ołtarza przedstawiano głównie sceny z Nowego Testamentu oraz z żywotów świętych i męczenników za Chrystusową wiarę. Najwspanialszym ołtarzem późnogotyckim w Polsce jest dzieło Wita Stwosza w kościele Mariackim w Krakowie.

top